Getir davası: Kurucuların Mubadala’ya 700M$ hamlesi

Getir davası: Kurucular ve Mubadala arasında neler oluyor?

Getir’in kurucu ortakları Nazım Salur ve Serkan Borançılı, Abu Dabi merkezli devlet fonu Mubadala Investment Company’ye karşı Londra Yüksek Mahkemesi’nde açtıkları 700 milyon dolarlık dava ile gündemin ilk sırasına yerleşti. Hızlı market teslimatının küresel sembol markalarından biri haline gelen Getir, son dönemde yeniden yapılanma, varlık satışları ve el değiştiren kontrol yapısıyla zaten yakından izleniyordu.

Dava, yalnızca bir şirket içi anlaşmazlık olmanın ötesinde, hem büyüme fonlarıyla çalışan teknoloji girişimlerinin kaderini, hem de Türkiye merkezli unicorn’ların küresel yatırımcılarla ilişkisini yakından ilgilendiriyor. Özellikle Uber’in Getir’i satın alma sürecinin konuşulduğu bir dönemde, bu dava; değerleme, varlık devri ve yatırımcı-kurucu dengesi açısından kritik bir örnek dosya haline geldi.

Bu yazıda, söz konusu davanın detaylarını, arka planını, sektöre ve Türkiye’deki işletmelere olası etkilerini, rakamlar ve istatistiklerle birlikte kapsamlı şekilde ele alacağız. Ayrıca, benzer yatırım ve yapılandırma süreçlerinin girişimler için ne anlama geldiğini, geçmiş örneklerle birlikte değerlendireceğiz.

Davanın temel iddiaları: 700 milyon dolarlık anlaşmazlık

Financial Times’ın aktardığı bilgilere göre, Salur ve Borançılı, Getir’in yeniden yapılandırılması sırasında kendilerine devredileceği taahhüt edilen bazı varlıkların fiilen devredilmediğini ve bu nedenle önemli maddi kayıplara uğradıklarını savunuyor. Kurucular, bu kayıplar karşılığında en az 700 milyon dolar talep ediyor.

Dava dilekçesinde, taraflar arasındaki kilit anlaşmanın 2024 yılında yapıldığı belirtiliyor. Bu anlaşmaya göre, Mubadala 250 milyon dolar yeni yatırım yaparak Getir’in Türkiye’deki market operasyonlarında çoğunluk kontrolünü ele alacaktı. Yani, Türkiye merkezli online market ve yemek teslimat işinin yönetimi ve çoğunluk hissesi, Mubadala’ya geçmiş durumda.

Bunun karşılığında, kurucuların kontrol edeceği yeni bir grup yapısı planlanmıştı. Bu yeni grupta;

• E-ticaret alanında n11,
• Mobilite tarafında GetirBiTaksi ve GetirAraç,
• Kariyer platformu Getirİş,
• ABD’de market teslimatı yapan FreshDirect

gibi varlıkların yer alacağı ve bu grupta Mubadala ile yeni yatırımcıların azınlık hissedar olacağı ifade edilmişti. Kuruculara göre ise süreç böyle işlemedi.

Hangi varlıklar devredildi, hangileri tartışma konusu?

Kurucular, kendilerine yalnızca en kârsız varlıkların devredildiğini iddia ediyor. İddialara göre şu an kurucuların elinde kalan önemli varlıklar:

• New York merkezli market teslimat şirketi FreshDirect
• Türkiye merkezli çevrimiçi alışveriş platformu n11

Ancak asıl tartışma, henüz devredilmediği iddia edilen değerli varlıklar üzerinde yoğunlaşıyor. Bunların başında, FT’nin geçtiğimiz yıl 510 milyon dolar değer biçtiğini aktardığı GetirFinans geliyor.

Sektör kulislerinde, geçtiğimiz yıl Klarna’nın GetirFinans’ı yaklaşık 600 milyon dolar değerlemeyle satın alacağı yönünde güçlü duyumlar vardı. Bu da, GetirFinans’ın potansiyel piyasa değerinin ciddi seviyelerde olduğunu gösteriyor. Ayrıca, Ağustos 2025’te 1,2 milyon kullanıcı olarak açıklanan GetirFinans kullanıcı tabanının, sonrasında 2 milyon kullanıcıyı aştığı da yine kulis bilgileri arasında.

Kurucular, bu tür yüksek potansiyelli finansal teknoloji varlıklarının hala kendilerine ait olduğunu, fakat Mubadala tarafının anlaşmayı ihlal eden adımlar attığını ve çeşitli iştirakler üzerinden “komplo” niteliğinde koordineli hareket edildiğini iddia ediyor. Dava dilekçesinde, bazı Mubadala iştiraklerinin anlaşmayı ihlal etmek için “birlikte hareket ettiği” ifadesi özellikle vurgulanıyor.

Bu süreçte, Mubadala cephesi ise yorum yapmayı reddediyor ve henüz davaya ilişkin resmi savunmasını mahkemeye sunmuş değil.

Uber, Getir ve Mubadala üçgeni: Stratejik yeniden konumlanma

Davanın zamanlaması, Uber’in Getir’in Türkiye’deki yemek teslimatı operasyonlarını satın alma girişimi ile çakışıyor. Geçtiğimiz günlerde Mubadala, Getir’in Türkiye’deki yemek teslimatı işini 335 milyon dolar karşılığında Uber’e satacağını açıkladı. Bu hamle, Getir’in Türkiye pazarındaki varlığını ve konumlanmasını kökten değiştiriyor.

Bu tabloya bakınca, son birkaç yılda agresif büyüme stratejisi izleyen Getir’in, küresel faiz artışları, kârlılık baskısı ve yatırımcı iştahındaki düşüş nedeniyle varlık odaklı, daha savunmacı bir stratejiye geçtiği görülüyor. Yüksek nakit tüketen operasyonların elden çıkarılması ve daha kârlı, ölçeklenebilir alanlara odaklanılması, birçok teknoloji girişiminin izlediği benzer bir yol haritası.

Bu açıdan bakıldığında, Mubadala’nın Getir’deki pozisyonu, sadece bir finansal yatırımcı rolünden çıkıp, kontrol eden stratejik yatırımcı rolüne evrilmiş durumda. Kurucuların açtığı dava ise, bu kontrol değişiminin hukuki çerçevesinin ne kadar net çizildiği, hangi varlıkların kimde kalacağı ve kurucu-yatırımcı güç dengesi gibi konuları tartışmaya açıyor.

Benzer şekilde, yapay zeka ve teknoloji odaklı fonların girişimlere büyük çeklerle girdiği, ardından yeniden yapılandırma ve varlık bölünmesi süreçlerine gittiği örnekleri daha önce de gördük. Örneğin, 9fin’in 170 milyon dolarlık yatırım turu gibi haberler, sermaye bolluğu döneminde hızla büyüyen girişimlerin bugün nasıl daha disiplinli bir sermaye yapısına geçmeye çalıştığını gösteriyor.

Hızlı market teslimat sektörünün arka planı ve önemi

Getir, sadece Türkiye’de değil, küresel ölçekte “q-commerce” (quick commerce) olarak adlandırılan hızlı teslimat modelinin öncülerinden biri. Pandemi döneminde bu model, tüketici alışkanlıklarını kökten değiştirdi; kullanıcılar 10–15 dakikada market ürünlerine ulaşmaya alıştı, yatırımcılar da bu alana milyarlarca dolar akıttı.

Ancak pandemi sonrası dönemde, faizlerin yükselmesi, yatırımcıların kârlılık odaklı yaklaşımı ve operasyon maliyetlerinin artması, bu şirketlerin iş modellerini zorlamaya başladı. Birçok hızlı teslimat girişimi ya birleşti, ya küçüldü, ya da pazardan tamamen çekildi. Getir de bu dalgalanmanın tam merkezinde yer aldı.

Getir’in Mubadala ile yaptığı anlaşma ve sonrasında gelişen dava süreci, bu sektörün yalnızca operasyonel değil, finansal ve hukuki açıdan da ne kadar karmaşık hale geldiğini gösteriyor. Özellikle varlık bazlı yeniden yapılandırma, farklı ülkelerdeki operasyonların ayrı ayrı satılması veya konsolide edilmesi, uluslararası hukuk ve yatırım sözleşmelerini işin içine katıyor.

Bu durum, teknolojik olarak güçlü olmanın tek başına yeterli olmadığını; sermaye yapısı, kurumsal yönetişim ve sözleşme mimarisinin de en az ürün ve teknoloji kadar kritik olduğunu ortaya koyuyor. Yani, bir girişim ne kadar inovatif olursa olsun, yatırımcılarla yapılan anlaşmaların netliği ve adilliği, uzun vadeli sürdürülebilirlik için belirleyici hale geliyor.

Türkiye’deki işletmeler ve girişimler için ne anlama geliyor?

Türkiye’deki girişimciler için bu dava, büyük yatırımcılarla masaya otururken dikkat edilmesi gereken noktalar açısından önemli bir örnek dosya. Özellikle, kontrol devri, varlık bölünmesi, spin-off (ayrışma) ve yeniden yapılandırma gibi süreçlerde;

• Hangi varlıkların kimde kalacağı,
• Hangi varlıkların hangi koşullarda devredileceği,
• Değerleme yöntemlerinin nasıl belirleneceği,
• İhlal durumunda hangi tazmin mekanizmalarının devreye gireceği

gibi konuların, sözleşmelerde son derece açık ve detaylı şekilde yazılması gerekiyor.

Türkiye girişim ekosisteminde son yıllarda artan yatırım hareketliliği, bu tür hukuki riskleri de beraberinde getiriyor. Özellikle 2024–2025 döneminde, hem yerli hem yabancı fonların Türkiye’ye ilgisinin arttığını, bunu da “2025'in İlk Yarısında Türkiye'de Yatırım Hareketliliği” yazımızda detaylı şekilde ele almıştık. Yatırım hacmi büyüdükçe, anlaşmazlıkların da daha büyük rakamlara ulaşması kaçınılmaz hale geliyor.

Ayrıca, Türkiye’deki orta ve büyük ölçekli işletmeler için de bu dava, stratejik ortaklık ve azınlık-çoğunluk hissedar ilişkileri açısından önemli dersler içeriyor. Sadece teknoloji girişimleri değil, geleneksel sektörlerde faaliyet gösteren şirketler de uluslararası fonlarla ortaklık yaparken benzer risklerle karşı karşıya. Bu nedenle, kurumsal yönetişim, bağımsız yönetim kurulu üyeleri ve şeffaf raporlama gibi mekanizmaların güçlendirilmesi, olası anlaşmazlıkların önüne geçmek için kritik.

İstatistikler, rakamlar ve küresel bağlam

Getir davasını daha iyi anlamak için bazı rakamlara yakından bakmakta fayda var:

• 700 milyon dolar: Kurucuların Mubadala’dan talep ettiği asgari tazminat tutarı.
• 250 milyon dolar: Mubadala’nın 2024 anlaşması kapsamında Getir’in Türkiye’deki market operasyonlarına yaptığı yatırım.
• 335 milyon dolar: Getir’in Türkiye’deki yemek teslimatı işinin Uber’e satışı için açıklanan bedel.
• 510 milyon dolar: FT’nin geçtiğimiz yıl GetirFinans için aktardığı tahmini değerleme.
• 600 milyon dolar: Kulislere yansıyan, Klarna’nın GetirFinans için konuşulan olası satın alma değerlemesi.
• 2 milyon+ kullanıcı: GetirFinans’ın tahmini güncel kullanıcı tabanı (Ağustos 2025’te 1,2 milyon olarak açıklanmıştı, sonrasında 2 milyonu aştığı belirtiliyor).

Küresel ölçekte bakıldığında, 2020–2022 arasında hızlı teslimat ve fintech alanlarında on milyarlarca dolarlık yatırım yapıldı. Ancak 2023 sonrasında, faiz artışları ve resesyon endişeleriyle birlikte bu yatırımlar ciddi oranda yavaşladı. Birçok fon, portföylerindeki şirketleri yeniden yapılandırma, varlık satışı ve kârlılığa geçiş baskısıyla yönlendirmeye başladı.

Bu tablo, Getir–Mubadala davasını, yalnızca yerel bir anlaşmazlık değil, aynı zamanda küresel sermaye döngüsünün bir yansıması haline getiriyor.

Türkiye ekosisteminde güven, itibar ve hukuki belirsizlikler

Büyük hacimli davalar, kısa vadede ekosistemde belirsizlik ve tedirginlik yaratabilir. Özellikle uluslararası fonlar, yatırım yaptıkları pazarlarda hukuki süreçlerin öngörülebilir olmasına büyük önem veriyor. Londra Yüksek Mahkemesi’nin bu davada vereceği karar, hem Mubadala gibi fonların, hem de Türkiye merkezli girişimlerin gelecekteki müzakerelerinde referans olarak masaya gelebilir.

Diğer yandan, böyle davaların şeffaf şekilde yürütülmesi ve hukukun üstünlüğü çerçevesinde çözüme kavuşması, uzun vadede yatırımcı güvenini artırıcı bir etki de yaratabilir. Önemli olan, tarafların haklarını ararken süreci tamamen kapalı kapılar ardında değil, kurumsal ve profesyonel bir zeminde yürütmesi.

Benzer şekilde, yapay zeka ve teknoloji şirketlerinin de regülasyon ve hukuki süreçlerle karşı karşıya kaldığını, örneğin Anthropic davasında mahkeme kararı gibi örneklerle de görüyoruz. Teknoloji ne kadar hızlı ilerlerse ilerlesin, hukuki altyapı ve sözleşme yönetimi geriden geldiğinde, bu tür çatışmalar kaçınılmaz hale geliyor.

Gelecek için olası senaryolar ve beklentiler

Önümüzdeki dönemde bu davayla ilgili birkaç olası senaryo öne çıkıyor:

1. Tarafların uzlaşması: Birçok ticari davada olduğu gibi, mahkeme nihai karar vermeden önce taraflar uzlaşma yoluna gidebilir. Bu durumda, belirli bir tazminat, varlık paylaşımında revizyon veya hisse oranlarında değişiklik gibi çözümler masaya gelebilir.
2. Mahkeme kararıyla netleşen sınırlar: Eğer süreç uzlaşmasız devam ederse, Londra Yüksek Mahkemesi’nin vereceği karar, hem taraflar arasındaki anlaşmanın nasıl yorumlanacağını, hem de benzer yapılandırma anlaşmaları için emsal teşkil edecek ilkeleri ortaya koyabilir.

Her iki senaryoda da, Getir’in önümüzdeki dönemde daha yalın, kârlılık odaklı ve belirli coğrafyalara yoğunlaşmış bir yapı ile yoluna devam etmesi bekleniyor. Uber’e yapılan varlık satışı, bu dönüşümün ilk adımlarından biri olarak görülebilir.

GetirFinans ve diğer dijital varlıkların geleceği ise ayrı bir merak konusu. Fintech alanındaki büyüme potansiyeli ve kullanıcı tabanının artışı, bu varlıkların ayrı birer iş kolu veya spin-off şirket olarak değerlendirilmesine yol açabilir. Özellikle finansal regülasyonların sıkı olduğu pazarlarda, bu tür varlıkların kimde kalacağı ve nasıl yönetileceği, yatırımcılar kadar regülatörler için de önemli.

Sonuç: Getir davası ekosisteme hangi mesajı veriyor?

Getir’in kurucu ortaklarının Mubadala’ya açtığı 700 milyon dolarlık dava, sadece bir şirket içi anlaşmazlık değil; Türkiye merkezli teknoloji girişimlerinin küresel sermaye ile kurduğu ilişkinin kırılgan noktalarını gösteren çarpıcı bir örnek. Hızlı büyüme döneminde atılan adımlar, yüksek değerlemeler ve karmaşık varlık yapıları, bugün hukuki ve finansal açıdan yeniden masaya yatırılıyor.

Bu davadan çıkarılabilecek en önemli dersler;

• Kurucu-yatırımcı ilişkilerinde şeffaflık ve sözleşme netliği,
• Varlık devri ve yeniden yapılandırma süreçlerinde adil ve öngörülebilir çerçeveler,
• Uluslararası yatırımlarda hukuki altyapı ve tahkim/mahkeme tercihinin önemi,
• Teknoloji girişimlerinde yalnızca ürün ve büyüme değil, kurumsal yönetişim kapasitesinin de stratejik bir varlık olduğu

şeklinde özetlenebilir.

Önümüzdeki aylarda dava dosyasına eklenecek yeni detaylar ve olası ara kararlar, hem Getir’in geleceğini hem de Türkiye girişim ekosisteminin küresel algısını etkileyecek. Gerek kurucular, gerekse yatırımcılar için bu süreç, “yüksek büyüme – yüksek risk” dengesinin hukuki boyutunu hatırlatan kritik bir dönemeç olacak.